Ես  թերթում եմ կեսգիշերը իմ, տե'ս,

Փոխում եմ մաշկիս  գույնը , տե'ս,

Անգամ ծիծաղիս նոտաներն են ծաղկում,

Կյանքն էլ ավելի է ծիածանում:

Ես ուղղում եմ  կորացած ճանապարհն իմ,

Քո բացակայությունից կակաչներ եմ մանում,

Ես ապրում եմ  երազով  նույն,

Տե'ս`  ինչպե~ս եմ պարում:

Ես  կիսատ թողած նամակդ եմ ծրարում,

Ես անգամ փոստատարի դերն եմ խաղում,

Իսկ դու վերադարձիդ կամուրջներն ես նորոգում,

Տե'ս,  դրանք  իմ շնչով են կանգուն:

Քո  արցունքներից ես երգ եմ ձոնում,

Տե'ս, որդուդ մայրը նոր երգ է մտմտում,

Քո արցունքակալված  փախուստից անգամ

Ես  նոր սեր եմ  կտրատում:

Քո տված  հանելուկներից Ես, տե'ս

Անպատասխան խնդիրներ ունեմ,

Այնտեղ քո աղջնակի հույսերից թողած,

Քո` իրեն սովոր աչքերն էլ չկան:

Այսօրն ու վաղը քո գնալուց հետո,

Տե'ս, չեն փոխել իրենց համն  ու  հոտը,

Քո խաչելության հետ ծագում,

Արևի ու Լույսի հետ ճակատամարտում են, տե'ս:

Կառափնարանում էլ մեղքի հետ ձուլվում

Ու ծափահարում են անաղոթք երգերն իմ,

Երազաձոն հանդիպումները կախվել 

Ու  քեզ  հանգիստ քուն չեն տալիս, տե'ս:

Լուռ  գիշերվա ամեն զարկի հետ

Այցելում եմ  ու վառում լամպդ մոխրացած,

Տե'ս,  աչքերիս գույնը  քո մատների տակ

Խաղարկվում է ուրիշի Փոխադարձի համար,

Ես ինձնով նամակվում ու հասնում եմ  նրան:

Տե'ս , անգամ որդուդ օրորոցը իմ մաշկի համն  ունի...

        Քառակուսի շրջանը միշտ  ամփոփել է ինձ իր մեջ, իր պատերով սեղմել մտքերս, ձոներս, հոգիս ու … մատներս: Ամեն այցելուի հետ  նա փոխել է իր համն ու կպչելիության աստիճանը:Փոխել է նույնիսկ ինձ իր մեջ բոժոժելու  ձևը:Ինքս էլ նրան սկսել եմ  ձևափոխել, երբ հասկացել եմ, որ աշխարհում կան սև ու սպիտակ տղաներ և աղջիկներ, կա սեռային տարբերակում` ըստ… ըստ բարբաջման վանկավորման: 
        Սկզբից, երբ հասկացա անազատության պատերիս նույնությունը, սկսեցի պայքարել, ափերով հրել շրջանակիս կլորությունը,նեղվում էի նրա հատակը և առաստաղը չտարբերելու ցավից:Բացում էի թևերս ու, որքան  ուժ ունեի, ինչպես նրանց փարվել գիտեի,  հրում էի, լայնացնում շրջանիս չանկյունացված եզրերը ու… հաղթում ինքս ինձ:Որքան հրում էի, այնքան չէի հասկանում, որ շրջանիս տալիս եմ անվարագույր պատուհաններ ու  թաքնված անկյուններ. քառակուսի էր ծնվում ներսում: Առանց շրջվելու անկյունում էի նաև շրջանիս հետևի կողմը. շրջվել չէի կարող, այն անցյալի տեսքով ներկան էր` ինձ մոտ գտնվող, ո'չ դիմացինիս պատկանող սև աչքեր,այնտեղ գունաչ կամ անգույն, ինձ չսպասող հերթական       աչքեր   էին:
        Բոժոժումի տարբեր գալարումներից ինքս էլ վերածվեցի զսպանակի, կտրտվեցի, շրջվեցի, բայց շրջանիս անկյունները գնալով բազմապատկվում էին, ափերովս շրջանին հրող զսպանակը սեղմվում էր, հետո միանգամից  ժայթքում, ներսում գարուն սփռում,  ու զսպանակից ուղիղ, անկամուրջ  գիծ նկարվում:
        Քառակուսի շրջանը  ինձ բաց թողնել չի ուզում, Ես վաղուց սերտաճել եմ նրան, դե ուրեմն, ինչո՞ւ ինձնից պահանջել լայն, լուսե հարթությամբ, ծվլվացող  բացատ: