Ես անազնիվ էի…

Երբ աղոթքներս լի էին քո սպասումով ,

Ու իմ ծիրանենին ծաղկում էր այդ սպասումից

Ու երբ ծիծաղս զրնգում էր քո ոտնահետքերում `

Ես մեղք էի գործում քո ազնվության դեմ:

Ես անազնիվ եմ…

Երբ գալդ լցրեց տունս անմեղությամբ,

Երբ Ես հավատս դարձրի վերմակ օրորոցի,

Ու բաց հոգիս ծածկեցի աչքերիդ գիշերով`

Ես մեղք գործեցի քո ազնվության դեմ:

Անազնիվ եմ…

Երբ փակել ես աչքերդ

Ու գիշերել,

Ես  մոտեցրել  եմ  մեր հանդիպման գեղեցիկ օրը…

Ես` ոտից գլուխ,

Լի քո սիրով ու հավատով,

Պատրաստ քեզ փարվելու

Ու Հավատդ տաքացնելու

Ձեռքերս ` անազնվություն են գործել…

Երևի գնամ

Ոտաբոբիկ մաքառեմ ու

Ու գտնեմ Ազնվություն մի մեծ…

Քո Ազնվությանը վայել…